Op 2 februari 2018 hangt de buurman een beveiligingscamera op, gericht op ons erf. De camera ziet 5 m2 van onze eetkamer binnen, en 24m2 rondom de deur van ons huis buiten. Later verklaart de buurman dat het zijn bedoeling is om ons in de gaten te houden. Hij verzamelt foto’s van alles wat hem aan ons fascineert.

De wijkagent komt na lang zeuren: “Nee, dat zou hij ook niet willen…”

477 dagen kijk ik inmiddels tijdens het eten in de beveiligingscamera, of in twee rode lampjes.

Vanaf het eerste uur hebben wij netje contact gezocht met politie, de wijkagent, buurtbemiddeling, en op een later moment met de gemeente Midden-Groningen. De ernstige emotionele en psychische gevolgen van dit soort problemen in de buurt, zijn door gebrek aan professionaliteit en gezag van politie en zorgverleners niet serieus genomen. Verontrustend, want elke andere buitenstaander die de verhalen hoort, zegt nog geen dag in onze situatie willen wonen.